GR 51 Balcons de la Méditerranée

Dit pad liep oorspronkelijk van Menton naar Marseille, net boven 
de kust.
Ideaal pad om in april/mei of in september/oktober in
stukjes te lopen.
Het hele pad is helaas hier en daar verloren gegaan door de 
aanleg van snelwegen
of door uitbreiding van de steden en
luxe villawijken.

Een stel Zwitsers echter hebben de moeite gedaan om zoveel 
mogelijk krenten
uit de pap te beschrijven in de Rother Walking
Guide "Côte d'Azur" door
Daniel Anker, te koop bij Het
Landschap - Kleine Berg - Eindhoven.
Ook via internet www.landschapreisboekwinkel.nl

Het pad is ook keurig rood/wit gemarkeerd en goed in 
dagetappes te lopen, want
het openbaar vervoer van bus en
trein is zeker niet slecht in de Alpes Maritimes.
Het verkeer per auto is niet bepaald een feest en parkeren in 
steden als Menton
en Nice is een regelrechte ramp.




Het beste is om een centrale overnachtingsplaats te kiezen voor 
een aantal dagen.
Daar ook je auto te laten staan en dan met
openbaar vervoer je wandelingen te
maken met een kleine
dagrugzak met lunchpakket, water en regenjas.

In het boekje staat 44 wandelingen goed beschreven en met een 
blauwe IGN
kaart ernaast kom je ver.
Wil je toch persé de hele
tocht in één keer lopen met
grote rugzak, dan moet je bij nr. 45
kijken, maar in de
praktijk valt dit niet mee. De tussenstukken
zijn niet
altijd even fraai.
Het is jouw keuze. Wij doen de krenten
uit de pap.


16 april, 2012

Menton

De camping staat slecht aangegeven. Vanaf de tolweg moet je Menton inrijden en vóór 
een spoorbrug naar links. Na een best wel lastig smal en steil pad met de caravan kom
je
uiteindelijk bij de camping van
Menton. Deze is zeer fraai gelegen boven de stad in
een oude olijvengaard en
zelfs met zicht op zee.
Met vele trappen kan je te voet naar de binnenstad, de boulevard en naar het trein-
station, alsmede het busstation bij het treinviaduct.
Het nadeel van deze camping is dat hij in 1936 is aangelegd en het sanitair is van 
dezelfde datum, dus echte oude meuk. Ze zouden dit eigenlijk moeten afkeuren en
heel snel moeten vernieuwen. Maar goed, we redden ons wel.

We hebben afwisselend regen en zon en het is niet al te warm. We gebruiken de dag 
om de bus- en treinverbindingen uit te zoeken.
300 traptreden naar beneden en een kwartiertje verder sta je bij de trein. Het busstation 
is 5 minuten korter. Daarna weer 300 traptreden omhoog, om
soepel te blijven.

17  april, 2012 
wandeling 4 - Menton tot St. Agnes

Wandeling 1 is meer als 8 uur lopen en dat is de laatste etappe van de GR 52, die 
hebben we al gedaan in juli, 2011 van Sospel naar Menton. Zie hoofdstuk GR 52.

Na 3 minuten treinen staan we op station Menton-Garavan. We beginnen al om 8.15 uur 
en we hebben een prachtige dag vol zon en blauwe lucht.
Eerst steil tussen de huizen door omhoog via allerlei trappetjes en smalle weggetjes 
tussen ommuurde tuinen. We kennen de weg nog goed van vorig jaar.
Onder de A 8 door en langs de agapanthustuin en dan knettersteil de helling op van de 
Alpen Maritiem. Nu omhoog met een dagrugzakje loopt een stuk gemakkelijker
als met
zo'n grote zware rugzak met rolkeitjes naar beneden. Ik ben toen wel 5 x
gevallen.
Nu heb ik meer grip, want ik heb ook spiksplinter nieuwe bergschoenen
aan.

Bij het plan de Lion komt de splitsing tussen de GR 52 en de GR 51.
We kunnen op de steile helling het pad van de GR 52 niet meer terugvinden.



We dalen prachtig af naar Castellar, waar we rond 11.30 uur aankomen bij een terrasje om 
koffie te drinken. Daarna dalen we verder af naar Monti. Dat is nog
een heel eindje. Dan de
autoweg naar Sospel oversteken en even de route zoeken.
Vervolgens flink omhoog naar
St. Agnes, het hoogst gelegen dorp aan de
Middellandse zeekust in Frankrijk.
Halfweg even picknicken met fraai uitzicht. Het pad is niet druk. Wij zijn de enigsten. Na 
15 km komen we om 15.30 uur aan bij St. Agnes.
Ik ben best wel moe, maar ik wil toch
doorlopen naar Gorbio. Koos verrekt het.
Het is inmiddels gaan plenzen en hij wil niet verder.
Tja, dan maar ruim een uur
wachten op de bus, ergens onder een afdakje. We staan buiten
het dorp, want dat
is nog verder omhoog. Daar gaan wij nu niet naar toe in dit weer.

Als het minibusje eindelijk komt, hebben we alleen nog een staanplaats, want hij zit vol met 
ouderen. Pech gehad.

In Menton weer 300 traptreden omhoog en bij de caravan is het weer droog.Het was een 
prachtige wandeling met fraaie uitzichten over de Middellandse
Zee en zeer afwisselend.
Echt een aanrader.

18 april, 2012
Wandeling 5 - St. Agnes naar Monaco

Met de bus à 1,- euro p.p. gaan we naar St. Agnes. Het is wederom een minibusje, maar nu 
hebben we wèl een zitplaats. We stappen om 10.15 uur
uit. Het busje gaat maar 3 x per dag
en we konden helaas niet vroeger starten.



Nu eerst maar even rustig het stadje bekijken en we gaan ook helemaal naar boven naar de 
kasteelruïne. Veel trappen. Het uitzicht van bovenaf valt zwaar tegen en er komen weer hele
zwarte wolken aan. Oh nee, hè, niet wéér
regen, want daar komen we niet voor. Het blijft
droog en we vinden ons pad via een oude Romeinse weg door een paardenwei omlaag naar
Gorbio.

Gorbio ligt prachtig en hier is het weer stukken beter. St. Agnes ligt hoog (670 m) en krijgt vaker 
kou en shitweer. In Gorbio pakken we een terrasje met
koffie. Als we het dorp bijna verlaten
hebben staat er een picknickbank op een
picknickplaats en dat is prima om ons boterhammetje
op te eten.




Daarna gaan we omhoog naar Col de la Coupière en zien we de A8 onder ons in een tunnel 
verdwijnen. Vervolgens gaan we verder omhoog naar Col du Mont Gros. Hier is de brandweer
aan


het oefenen met 5 grote wagens, die op een smal randje moeten keren en manoevreren. 
Zij liever als ik. Doodeng.

Dan lopen we via een saaie asfaltweg langs radio Monte Carlo en ook nog langs de golfcourse 
van Monte Carlo. "Zag Sjors lust je boomschors? Nee,
Lex, alleen triplex" dat soort kouwe kak.
Het saaie pad gaat verder en dan plotseling naar rechts afslaand, gaan we over een fraai 
bospad met veel wroetsporen van wilde zwijnen naar Col de la Guerre en Mont de la Bataille.
Daarna dalen we verder af naar La Turbie.
Nu moeten we helaas een stuk langs de snelweg lopen en dan is het nog een heel eind naar 
Eze.
We besluiten dat maar niet te doen, gezien de tijd, want het is al 15.30 uur. Er is een kortere
weg
naar Monte Carlo volgens het boekje. We kunnen het pad niet vinden.
De dame van de
kaartverkoop van het lelijke monument van keizer Augustus
biedt uitkomst. Hierdoor kunnen
we na enige moeite het Romeinse pad
vinden: Sotto Baou.
Eindelijk vinden we de weg, maar hij is geblokkeerd met een hek. De weg is gestremd. Shit, 
wat nu?
Gewoon doorgaan.
Echt weer typisch Frans. Ooit was een boom omgevallen. Die hebben
ze
plat gezaagd en vervolgens vergeten ze het hek weg te halen.




We stappen langs het hek en vinden een schitterend pad. Op een zeer verrassende manier 
lopen
we naar het centrum van Monte Carlo. Heel simpel
alsmaar rechtuit. Geweldig.
Zo zullen niet veel toeristen Monte Carlo zien.

Op een gegeven moment nemen we op straat de lift naar - 14!!! Dus 14 etages lager. Verdomd, 
we staan op het zeer fraaie en luxe station van Monaco.
Binnen een half uurtje zijn we weer in Menton. Super.

Nog even 300 traptreden omhoog en we kunnen nog even in de zon zitten.

19 april, 2012
Wandeling 6 -  Eze - Mont Bastide - Eze, rondje rond 

In het boekje staat 3 uur, maar we doen er 5 uur over. Het is nogal steil omhoog en omlaag, dus 
het loopt niet snel.

Prachtige route van 5 km. Route de Nietsche - route de Mont Bastide - afdalen over route 
de Caricart en tenslotte over route de Savaric.
Echt een balcon de la Méditerrannée.

We doen vandaag het rondje Eze. Volgens Koos is Eze niet leuk, maar ik wil het toch zien. We 
pakken de trein naar Eze-bord-sur-Mer.
Verdorie, de rotsen zijn erg steil hier. Rechtop vanuit
zee. Het station ligt
zowat in het water en we kunnen op de steile, rechte rotswand geen pad
ontdekken naar boven. Toch moet hij er zijn. Het is weer een oud ezelpad, het Nietschepad
geheten. Volgens ons ligt het pad er al veel langer.
Halfweg het pad, gaan we op de trappen eerst maar picknicken onder de paraplu, want het 
regent helaas. Het zal vandaag nog 5 x regenen, maar
het zijn gelukkig buien, afgewisseld
met droge periodes.

Na ruim een uur komen we in Eze aan. Inderdaad, het is nèt Valkenburg, vol toeristen, 
restaurantjes en prullaria. Het enige interessante is
misschien de tuin langs de ruïne op de
top, maar dat kost 6,- euro per
persoon en is verboden voor honden, dus we hebben pech.
Dat is nu
eenmaal de consequentie als je de hond meeneemt.

We lopen Eze uit, gaan linksaf langs de drukke N7 tot waar de weg in de tunnel verdwijnt. 
Hier gaan we rechts een klein steil padje omhoog naar de Mont Bastide. Ineens zitten we op
een echt bergpad, recht boven zee. Smal, steil
en een klein stukje een beetje eng. Je loopt
echt op een randje boven de zee, die diep onder je ligt. Gelukkig wordt het pad snel weer
breder.
Na enkele slingers komen we uiteindelijk op de graat.
Deze is breed en geeft een
prachtig uitzicht. Jammer alleen, dat het weer
regent. Zodoende zijn de foto's met uitzicht
op Eze niet zo fraai.
We lopen echt op de top boven zee en er is hier geen mens.



Daarna lopen we weer via een smal en steil paadje weer helemaal naar beneden naar het station 
aan zee. Gelukkig nèt op tijd, want het begint
hevig te onweren.

Het hele pad is maar 5 km lang, maar het is niet eenvoudig en je hebt er veel tijd voor nodig.
De wandeling is zeer de moeite waard.
 

20 april, 2012
Wandeling 7 - Cap Ferrat schiereiland

Een mooie, gemakkelijke, doch verrassende wandeling aan zee. Helemaal plat.

We nemen vandaag de trein tot station Beaulieu sur Mer. Het is echt prachtig weer vandaag. 
We hebben de bergschoenen en stokken op de
camping gelaten, want we gaan 13 km plat
lopen rondom Cap Ferrat.

Op dit eiland wonen uitsluitend mensen, die geld te veel hebben. Ze wonen achter hele hoge 
hekken met bordjes als "zeer gevaarlijke hond" en
"terrein bewaakt". Ze hebben minstens
2 perdjes voor de deur (Ferrari's).
Verder nog een lompe 4 x 4 en een platte cabrio of wat
Porches of zo.
Ons interessert het weinig.
Wij hebben geen 4 miljoen voor een huis met tuin om achter een hoog hek eenzaam achter 
de geraniums te gaan zitten. Je wordt er niet
gelukkiger van.




Wij lopen fraai het eiland rond, pal aan zee. Bij de vuurtoren stinkt het. Hier komt het riool in zee.
We lopen door en zien om de bocht prachtig Nice liggen
vanuit zee. Er ligt ook een heel groot
cruiseschip. Ook daar hoef ik niet op. Lijkt me heel saai.
Via de luidspreker worden allerlei
mededelingen rondgeblèrd. Bah, bah,
geen rust.




Wij zien een herkenbare bult boven Nice: de Mont Chauve. De laatste bult van de GR 5, voordat 
je moest afdalen en Nice moest doorkruisen.

Leuke wandeling deze. Gemakkelijk, maar heel verassend.
Aan het eind van de rit neemt Koos een paar biertjes en ik een cola en een ijsje. Warme dag 
vandaag. Daarna weer retour per trein naar Menton en
dan nog weer 300 trappen omhoog...
 

21 april, 2012
Wandeling 9 - Mont Macaron

We komen tot de conclusie dat de GR 51 niet van A tot Z goed te lopen is. In de loop der tijden 
is hier te veel veranderd door de expansiedrift van de
steden. Pak je echter de krenten uit de pap
van het boekje, dan kom je op
zeer verrassende plaatsen en ga je over leuke paden.

Vandaag gaan we het rondje doen van de Mont Macaron, vanuit Tourette-Levens. Dit is een 
leuke, verrassende en groene wandeling op kleine paadjes
zonder asfalt. Wel een unicum in
dit gebied zo vlak bij Nice.

Eerst moet je vanuit Menton met de auto via de tolweg A8 naar Tourette-Levens rijden. Via de 
kustweg en dwars door Nice, ben je zeker anderhalf uur
kwijt. Nu doen we het in 40 minuten.
De kloof die je rijdt vanaf de tolweg naar
Tourette-Levens is zeer fraai en spectaculair.
Er is een groot parkeerterrein
achter de Mairie (gemeentehuis).

Als we het parkeerterrein aflopen, gaan we iets naar links, dan omhoog en vervolgens rechts, 
een beetje naar beneden. We lopen door een zeer groen dal
eerst naar beneden en dan
omhoog over, jawel, weer een oude Romeinse weg
naar de Col de Châteauneuf. Vanaf hier
heb je een fraai gezicht op de dik besneeuwde toppen van de Mercantour. Dan gaan we via een


klein paadje verder omhoog naar de grote, deels overgroeide ruïne van een enorm complex, 
het Châteauneuf. Ooit een heel dorp geweest. Nu helaas geheel
vervallen. Daarna lopen we
verder omhoog naar de Mont Macaron op 806 m.



Vanaf hier heb je een zeer fraai uitzicht op Nice, de Middellandse zee en de Mont Chauve. We 
staan hier uitgebreid te praten met een hardloper, die hier alle bergen
heeft gedaan, die wij ook
met de GR 5, GR 52 hebben gelopen. Hij deed ze
allemaal hardlopend. Ongelooflijk, hij legde
enorme afstanden af in korte tijd.
(Zonder rugzak).

Bovenop is het schitterend picknicken met schitterend weer.
Dan volgt een lange, lange afdaling door een lang en laag dal met moerasjes. In Tra la Torre 
hebben we op het eind nog weer een flinke klim omhoog naar
Tourette-Levens.

Naschrift

Voorlopig laten we het boekje in de kast liggen.
Later pakken we de draad weer op met wandelingen vanuit standplaats Grasse, of ergens in die 
hoek.