Deel IV De Alpen 
 
1. Thonon-les-Bains tot Contamines d e Montjoie  23-6-2008 – 4-7-2008
 
2. Contamines de Montjoie tot Modane 17-8-2008 – 30-8-2008
 
3. Modane tot Briancon 27-7-2008 – 30-7-200 
    Briancon tot Larche 3-7-2007 – 7-7-2007
 
4.  Larche tot Nice 17-6-2009 – 26-6-2009
 
Zo je ziet aan bovenstaande data hebben we de Alpen niet in 
chronologische volgorde gelopen. Dat had diverse redenen.
Na de Jura, die moeizaam verliepen door het slechte weer en een 
energiegebrek i.v.m. medicijngebruik, wilde ik mezelf testen of ik de 
hoge Alpen wel zou kunnen lopen, vandaar dat we 5 dagen begonnen waren vanaf Briancon.
De andere 4 dagen van Modane naar Briancon deden we omdat we zo verdrietig waren om 
onze hond, die gestorven was en die met ons had meegelopen van Pieterburen tot het 
Meer van Geneve.
 
Beste tijd:
 
Als je de Alpen gaat lopen moet je rekening houden met het volgende:

In juni kan er nog veel sneeuw liggen. Sommige passages zijn dan zeer lastig en zelfs gevaarlijk. 
De refuges hoog in de bergen zijn meestal alleen open van half juni – als het sneeuwvrij is – tot half september. 
Sommige campings zijn alleen in juli en augustus open. Informeer je voordat je de tocht gaat lopen, 
anders kan eten en slapen een probleem worden. In de zuid-Alpen is juni de maand met de meeste onweersbuien. 
Omdat ik een energieprobleem heb konden we nooit vooraf refuges bespreken, want ik wist niet of ik die zou halen, 
en bovendien wilden we onze vrijheid behouden, genieten van de tocht, zonder stress om ergens te moeten zijn. 
We keken hooguit een halve dag vooruit. In noodgevallen konden we altijd wildkamperen. 
In het voor- en naseizoen is er meestal wel plaats. 
Van half juli tot half augustus wordt het lastig, dan zit alles stampvol, al dagen van te voren.
 
Voor fraaie foto's van het 1-ste deel zie op 
http://members.home.nl/elsbeelen
Een fraaie foto impressie
  
REFUGES
Binnenkant refuge

Na de ervaringen op de GR 5, de GR 52 en de GR 58 wil ik graag het volgende kwijt over refuges.
Refuges waren van oorsprong bedoeld om de wandelaar in nood op te vangen.
De laatste 10 jaar is het gewoon een commerciele horeca geworden, waar snel geld verdienen 
hoog in het vaandel staat, want het seizoen is uiterst kort. Vooral Fransen gaan graag met een 
clubje vrienden een paar dagen de bergen in en boeken enkele refuges. Ze komen het liefst 
per auto over een klein paadje, zodat ze niet al te lang hoeven te lopen. De refuges boeken 
graag deze klanten, ze leveren meer op als die enkele wandelaar die zich afpeigert op een hele route. 
Zeer begrijpelijk van één kant. Voor niets gaat de zon op.
MAAR
Als je nu in een refuge vraagt wat het weer doet, de volgende dag, dan krijg je geen antwoord. 
Waarom niet, omdat ze alles volgeboekt hebben, en de gasten van vandaag moeten weg, 
anders is er geen plaats voor de volgende. Ook al slaat het weer om in de bergen, de gasten worden 
de bergen ingejaagd, er is de volgende avond geen plaats voor jou. Sneeuw en ijs, het zal 
ze een rotzorg wezen. In het seizoen is alles maanden tevoren volgeboekt en betaald. 
Afzeggen is er niet bij, want, ook al heb je mobiel internet op je telefoon, je hebt geen bereik, 
tenzij je een hele dure satelliettelefoon bij je hebt. Als je het niet haalt, dan ben je gewoon je geld kwijt. 
Het eten is in de hooggelegen refuges zozo. Dunne bonensoep, klein beetje vlees en pasta. 
De helicopter heeft het in het begin van het seizoen afgeleverd en ze moeten er maar mee zien 
uit te komen. Hoe verder in het seizoen, hoe dunner de spoeling – letterlijk.
Brood is per definitie oud. Het wordt gebracht op de rug, lopend of per crossmoter, indien mogelijk. 
Of in een jeep, die over heel slechte paden naar boven komt kruipen. Daarom kost een blikje cola of 
een biertje ook zo veel. Afval afvoeren, hetzelfde verhaal.
Douchen kost geld, als ze water kunnen warmen via zonnepanelen. Koude douche is vaker


aanwezig. Het probleem met de douche en het toilet is het afvalwater. Via putten wordt het ter plekke 
weer in de natuur teruggebracht. Je ligt met velen, soms 50 personen, in één ruimte, meestal de zolder, 
onder de houten dakplankjes of in een soort koeiehok, in de stellingen van IKEA in twee of 
drie lagen boven elkaar. Matrasje aan matrasje met soms heel smalle en dunne matrasjes. 
De kussens worden elke dag door alle mensen gebruikt en eenmaal per seizoen gewassen. 
Voor de dekens geldt hetzelfde verhaal. Zorg dus voor eigen spullen en een hoofdlamp of 
zaklamp (niet anderen beschijnen midden in de nacht). Oppassen dat je niet van het laddertje 
afflikkert midden in de nacht in het donker, want dan wordt iedereen wakker. Alle ramen doen 
de Fransen 's nachts potdicht en het meurt, snurkt en reutelt behoorlijk in die ruimte, 
dus oordoppen inpakken. Privacy nul, uit- en aankleden ten overstaan van wildvreemden, 
wassen aan één of twee zielige kraantjes buiten of halfbuiten idem. Toilet staat meestal 50 m 
buiten de refuge. Voor het geheel, d.w.z. Demi-pension = maagvulling 's morgens en 
's avonds + slapen kost gauw tussen de 40 en 50 euro per persoon.
Refuges zijn een noodzakelijk kwaad, als er geen andere oplossing is Bivak in eigen tent is 
veel prettiger, maar dan wordt je rugzak wel zwaarder. Soms is bivakken verboden op sommige 
plaatsen. Soms is het weer te slecht om te bivakken. Eind juni en na 20 augustus heb je vaak geluk. 
Dan zitten de refuges niet vol en kan jezomaar overnachten als je langs loopt.
Van half juli tot half augustus heb je daarop geen schijn van kans.
Gîtes zijn beter dan refuges en ook luxer. Ze hebben slaapkamertjes voor 6 à 8 personen, 
zitten lager in de bergen en zijn per auto (moeizaam) bereikbaar, waardoor ze beter eten serveren. 
Als je kan kiezen tussen een gîte of een refuge, dan ben je in een gîte veel beter af.