Deel IV De Alpen 
 
1. Thonon-les-Bains tot Contamines de Montjoie 
van 23-6-2008 tot 4-7-2008
 
2. Contamines de Montjoie tot Modane 
van 17-8-2008 tot 30-8-2008
 
3. Modane tot Briançon van 27-7-2008 tot 30-7-2008 
    Briançon tot Larche van 3-7-2007 tot 7-7-2007 
4.  Larche tot Nice van 17-6-2009 tot 26-6-2009
 
Zo je ziet aan bovenstaande data hebben we de Alpen niet in 
chronologische volgorde
gelopen. Dat had diverse redenen.
Na de Jura, die moeizaam verliepen door het slechte weer en 
een
energiegebrek i.v.m. medicijngebruik, wilde ik mezelf
testen
of ik de hoge Alpen wel zou kunnen lopen, vandaar dat
we
5 dagen begonnen waren vanaf Briançon.
De andere 4 dagen van Modane naar Briançon deden we 
omdat
we zo verdrietig waren om onze hond, die gestorven
was en
die met ons had meegelopen van Pieterburen tot het
Meer van G
enève.

Lees zeker het verhaal over de refuges, verderop op deze
pagina, voordat je met de Alpen begint
 
Beste tijd:
 
Als je in de Alpen gaat lopen moet je rekening houden met het 
volgende:
Er kan nog lang sneeuw liggen hoog in de bergen.
Vaak nog tot eind juni. Sommige
passages zijn dan zeer lastig
en zelfs gevaarlijk, of zelfs onmogelijk.

Als het in Nederland al voorjaar is, is het in de Alpen tot eind mei
nog winter. Mensen vergissen zich hier vaak in.
Mooi weer in mei in Nederland, kom we rijden
naar het zuiden,
dan is het vast al zomer.
Nee, je hebt te maken met de hoogte en
een bergklimaat.

De refuges hoog in de bergen zijn meestal alleen open van half juni – als het sneeuwvrij is –
tot half september.
Sommige campings zijn alleen in juli en augustus open. Informeer je voordat je de tocht gaat 
lopen,
anders kan eten en slapen een probleem worden.

In de zuid-Alpen is juni de maand met de meeste onweersbuien. 
Omdat ik een energieprobleem heb konden we nooit vooraf refuges bespreken, want ik wist 
niet of ik die zou halen,
en bovendien wilden
we onze vrijheid behouden, genieten van de tocht,
zonder stress om
ergens te moeten zijn. Wildkamperen is dan een optie.

De looptijden in het boekje zijn zeer optimistisch.
Die gaan meestal uit van 4 km per uur. In de meeste gevallen zijn de paden zodanig, dat je
dat bij lange na niet
haalt. Houdt daar rekening mee.


Houdt globaal 6 uur per dag wandeltijd aan volgens het boekje. Met rusttijden erbij heb je dan
een goed gevulde dag.
We keken hooguit een halve dag vooruit. In noodgevallen konden we
altijd wildkamperen.
In het voor- en naseizoen is er meestal wel plaats in de refuges, gîtes, of hotels. Vanaf half juli 
tot half augustus wordt het lastig. Dan zitten
alle refuges en gîtes in de bergen stampvol, al
dagen of weken van te
voren.



Deze refuge is spectaculair en vrij nieuw. Hij ligt aan de Italiaanse kant van Tour du Mont Blanc. 
Ik durf hier 's nachts echt niet uit te stappen voor de wc....

Voor  foto's van het 1-ste deel zie op http://members.home.nl/elsbeelen Een fraaie foto impressie.
  

Binnenkant refuge


Refuges

Na de ervaringen op de GR 5, de GR 52 en de GR 58 wil ik graag het volgende kwijt
over refuges:

Je moet altijd cash betalen, er is geen pinautomaat. Houdt hier rekening mee voordat je je
tocht begint.


Refuges waren van oorsprong bedoeld om de wandelaar in nood op te vangen. De laatste 10 jaar
is het gewoon een commerciele horeca geworden, waar snel geld
verdienen hoog in het vaandel
staat, want het seizoen is uiterst kort.
Vooral Fransen gaan graag en regelmatig met een clubje vrienden een paar dagen de bergen in
en lopen daar een rondje en boeken enkele refuges. Ze komen het liefst per auto over een klein
paadje, zodat ze niet al te lang hoeven te lopen. De refuges boeken graag deze klanten, ze
leveren meer op als die enkele sukkelige wandelaar die zich afpeigert op een hele route.
Zeer begrijpelijk van één kant. Voor niets gaat de zon op.
  MAAR
Als je nu in een refuge vraagt wat het weer doet, de volgende dag, dan krijg je geen antwoord. 
Waarom niet? Omdat ze alles volgeboekt hebben, en de gasten van vandaag moeten weg, 
anders is er geen plaats voor de volgende groep. Ook al slaat het weer om in de bergen, de
gasten worden 
de bergen ingejaagd, er is de volgende avond geen plaats voor jou. Sneeuw
en ijs, het zal 
ze een rotzorg wezen.
In het seizoen is alles
maanden tevoren volgeboekt en betaald. Afzeggen is er niet bij, want,
ook al heb je
mobiel internet op je telefoon, je hebt geen bereik, tenzij je een hele dure
satelliet
telefoon bij je hebt. Als je het niet haalt, dan ben je gewoon je geld kwijt.

Het eten is in de hooggelegen refuges zozo. Dunne bonensoep, klein beetje vlees en pasta.
Vooral veel pasta. (Naturlijk kom je ook wel eens goede uitzonderingen tegen.)

De helikopter heeft de voorraad in het begin van het seizoen afgeleverd en ze moeten er
maar 
mee zien uit te komen. Hoe verder in het seizoen, hoe dunner de spoeling –letterlijk.

Brood is per definitie oud. Het wordt gebracht op de rug, lopend of per crossmotor, indien
mogelijk. 
Of in een jeep, die over heel slechte paden naar boven komt kruipen. Per paard,
hebben we ook al gezien. Daarom kost een blikje cola of een biertje ook zo veel. Afval
afvoeren, hetzelfde verhaal. Je moet ook altijd je eigen verpakkingen meenemen.

Douchen kost geld, als ze water kunnen warmen via zonnepanelen. Koude douche is vaker
aanwezig. Het probleem met de douche en het toilet is het afvalwater. Via putten wordt het
ter plekke 
weer in de natuur teruggebracht.

Je ligt met velen, soms 50 personen, in
één ruimte, meestal de zolder, onder de houten
dakplankjes of in een soort koeiehok,
in de stellingen van IKEA in twee of drie lagen boven
elkaar. Matrasje aan matrasje met
soms heel smalle en dunne matrasjes. De kussens
worden elke dag door andere mensen gebruikt en eenmaal per seizoen gewassen. 
Voor de dekens geldt hetzelfde verhaal. Zorg dus voor eigen spullen en een hoofdlamp
of 
zaklamp (niet anderen beschijnen midden in de nacht).

Oppassen dat je niet van het laddertje afflikkert midden in de nacht in het donker, want
dan wordt iedereen wakker. Ook met je kop tegen een balk aanbutsen is een grote kans.
Alle ramen doen 
de Fransen 's nachts potdicht en het meurt, snurkt en reutelt
behoorlijk in die ruimte, 
dus oordoppen inpakken.
Privacy nul, uit- en
aankleden ten overstaan van wildvreemden, wassen aan één of twee 
zielige kraantjes
buiten of halfbuiten idem. Toilet staat meestal 50 m buiten de refuge. 
Voor het geheel,
d.w.z. demi-pension = maagvulling 's morgens en 's avonds + slapen
betaal je al gauw tussen
de 40 en 50 euro per persoon per nacht.

Zo, ik haal even de romantiek van de refuges onderuit, maar het is de realiteit.

Twee keer zijn we een stel tegengekomen, die gingen lopen en kozen voor refuges voor
hun huwelijksreis. Lijkt ons een zeer slechte keuze.


Refuges zijn een noodzakelijk kwaad, als er geen andere oplossing is.
Bivak in eigen tent is veel prettiger, maar dan wordt je rugzak wel zwaarder. Soms is
bivakken verboden op sommige plaatsen - nationaal park- of site classé.
Bijv. Lac d'Anterne. Soms is het weer te slecht om te bivakkeren.
Dan moet je wat.
Dan valt de keuze op een refuge.

Eind juni en na 20 augustus heb je vaak geluk. Dan zitten de refuges niet vol en kan je
zomaar overnachten als je langs loopt. Van half juli tot half augustus heb je daarop geen
schijn van kans. Dan is alles vol, vol, vol.
Vaak kan je echter wel mee-eten en in overleg je tent in de buurt opzetten, soms tegen 
een kleine vergoeding.
Je moet soms wat, want je kan ook niet voor 14 dagen eten
meesjouwen, al i
s het nog zo lichtgewicht. Restaurants en supermarkten zijn zeer dun
gezaaid hoog in de Alpen.

Gîtes zijn beter dan refuges en ook luxer. Ze hebben slaapkamertjes voor 6 à 8
personen,
zitten lager in de bergen en zijn per auto (moeizaam) bereikbaar,waardoor ze beter eten
serveren. Als je
kan kiezen tussen een gîte of een refuge, dan ben je in een gîte veel beter
af.

Met een hond ben je in een refuge of gîte meestal niet welkom. Wèl in een hotel. Maar er
staan helaas weinig hotels hoog in de bergen langs je looppad.